Politieke correctheid in Millennium 4

Stieg Larsson heeft drie romans geschreven: “Mannen die vrouwen haten”, “De vrouw die met vuur speelde” en “Gerechtigheid”. Deze vormen één geheel, de Millennium-trilogie. Na zijn dood heeft David Lagercrantz de serie voortgezet, met dezelfde hoofdpersonen, het universum van Larsson. Zijn eerste deel is “Wat ons niet zal doden [Millennium 4]”. De serie draait om hoofdpersoon Mikael Blomkvist,

Lees verder

Advertenties

De beperkte rol van het strafrecht

Het beschermen van de burgers tegen criminaliteit is één van de kerntaken van de overheid. Preventie en bestrijding van criminaliteit behoren tot de weinige zaken waar je als burger helemaal niets aan kunt doen. Je kunt je huis redelijk inbraakbestendig maken en je kunt ervoor zorgen dat je op een avondje uit pepperspray bij je hebt, maar dat zijn lapmiddelen; je neemt er de criminaliteit niet mee weg. Dan blijft nog over dat je soms, als de gelegenheid zich voordoet, de politie kunt helpen en dat helpt alleen als de overheid haar taak in dezen serieus genoeg neemt.

Lees verder

#NotMe. Beleving door een man

Ze was een leuke vrolijke meid, ik vroeg haar mee uit eten. Het was gezellig, maar er was niet meer. Misschien komt dat later nog, hoopte ik. Na afloop namen we buiten voor het restaurant afscheid, ik kuste haar vriendschappelijk op beide wangen en we gingen onze eigen weg. We waren begin twintig. Het was midden jaren ’80 en we

Lees verder

Domme Marokkanen

Wie hebben er de meeste last van dat de Marokkanen een etnisch monopolie op criminaliteit hebben? In de eerste plaats de slachtoffers van die criminaliteit natuurlijk. Maar wie er ook veel last van hebben, zijn de Marokkanen die zelf niet crimineel zijn. De Marokkaanse bevolkingsgroep heeft last van het beeld dat bepaald wordt door een deel van die bevolkingsgroep. Natuurlijk zijn er goede Marokkanen, ook al zijn ze in de minderheid. Je komt ze tegen op je werk. Op de televisie …

Lees verder

Hoe moet ons land bestuurd worden?

(longread, 2913 woorden, ± 14 minuten leestijd)

Het politieke landschap raakt versnipperd. Decennialang waren er drie grote partijen (PvdA, CDA, VVD) en was het na de verkiezingen altijd de vraag of er een PvdA-CDA- of een CDA-VVD-kabinet zou komen. Beide mogelijkheden hadden een meerderheid in de tweede kamer. Na de verkiezingen van 2012 was er maar één mogelijkheid voor het vormen van een meerderheidskabinet van twee partijen. (TK2012: VVD 41 zetels, PvdA 38 zetels.) Al eerder, na de verkiezingen van 2010, waren er drie partijen nodig en ook na de verkiezingen van 2017 zal men voor een meerderheid meer dan twee partijen nodig hebben. (TK2010: VVD 31, PvdA 30, PVV 24, CDA 21.)
Er speelt nog iets anders dan deze versnippering, en dat is dat de mensen zich steeds

Lees verder