Help Sylvana de winter door

Twee jaar geleden schreef ik over Zwarte Piet en over het loslaten van het probleem. (Zie Zwarte Piet en a black man’s anger.) Quinsy Gario, Jerry Afriyie en Sylvana Simons hebben kennelijk een probleem. Ze bijten zich er in vast in plaats van het los te laten. Ik weet niet wat hun probleem is, misschien is het een minderwaardigheidscomplex dat je bij zoveel leden van minderheidsgroeperingen ziet; wat ik wel weet is dat ze zelf hun probleem verergeren. Ze projecteren hun probleem op een maatschappelijk verschijnsel.

 

In plaats van hun eigen probleem op te lossen gaan ze dat maatschappelijke verschijnsel bevechten.
Dack Guzzlewetch gaf in een reactie aan dat de aanhangers van Zwarte Piet – waar ik er een van ben – er ook voor kunnen kiezen om het los te laten. Maar waarom zouden wij dat doen? Zij proberen ons te dwingen om een aspect van ons leven anders in te vullen. Zij vinden zelfs dat zij als minderheid het recht hebben om een meerderheid te dwingen. Uiteraard gaan door zo’n strategie bij de mensen van de andere kant de haren recht overeind staan. Het punt is dat het probleem niet opgelost is als wij zouden toegeven, dan zouden Sylvana en de haren weer een andere kwestie vinden die bevochten moet worden. Het probleem zit immers in haar en hun hoofden. De afkeer van Zwarte Piet is de vorm waarin dit probleem naar buiten komt, het is niet het probleem zelf. Een probleem kiest altijd een bepaalde vorm om zich te uiten. Dit geeft je de mogelijkheid om aan het probleem te werken. Als je die uitingsvorm gaat bevechten, laat je het probleem in stand. Als wij zouden toegeven aan de Zwarte-Piettegenstanders dan zijn wij medeplichtig aan het in stand houden van hun probleem. Door niet toe te geven, helpen wij hun om hun probleem onder ogen te zien. Door niet toe te geven, maken wij duidelijk dat ze niet voor zichzelf kunnen vluchten. Help Sylvana en geef niet toe!

De manier waarop Lodewijk Asscher praat is precies verkeerd-om. Hij zegt dat hij rekening wil houden met minderheden en dat betekent kennelijk dat hij tegen de wil van de meerderheid in wil gaan. Rekening houden met mag natuurlijk nooit betekenen dat je tegen de wil van de meerderheid in gaat. Dat is de eerste fout. De tweede fout is dat het hier niet om iets belangrijks als grondrechten of zo gaat, maar dat de minderheid waar het hier om gaat hun probleem ten onrechte bij ons wil neerleggen. Een belangrijk deel van de maatschappelijke problemen rond minderheden is het feit dat zij de schuld voor alle problemen bij de maatschappij leggen en nooit bij zichzelf. Asscher maakt met zijn optreden precies duidelijk waarom we van die hele politiek correcte kliek af moeten. Ze doen zo ongeveer alles met betrekking tot minderheden fout. Ze verergeren de problemen. Het is niet alleen dat je hen “helpt” hun eigen psychologische problemen in stand te houden, het is ook zo dat je de grens de verkeerde kant op laat schuiven. Met alle maatschappelijke implicaties van dien. Wat zal het volgende strijdpunt zijn? Ik denk dat de meeste mensen wel aanvoelen hoe verschrikkelijk fout het is om hieraan toe te geven. Het is alsof je een conflict met je ex hebt. Je moet iedere millimeter bevechten en het kost je heel veel energie, maar je hebt geen keuze omdat je weet dat toegeven de zaak nog erger maakt.

De opvatting dat Zwarte Piet met discriminatie te maken heeft, is een gotspe. Ik discrimineer helemaal niet. Ik vind dat iedereen – blank of zwart – die tegen Zwarte Piet is, ergens anders moet gaan wonen. Sylvana, pleur op.
Advertenties

One thought on “Help Sylvana de winter door

  1. Heel goed blog. Ik houd van dit soort analyses. Wat je in feite blootlegt is iets dat we ook kunnen waarnemen in de opvoeding van kinderen: het wel of niet aangaan van de confrontatie op het juiste, cruciale moment. De laissez-faire ouders die geen benul van ‘het juiste moment’ hebben en uit ideologie of uit luiheid het dreinende kind maar zijn zin geven. Versus de autoritatieve ouders (niet: autoritaire) die dat moment wèl (willen) herkennen en het aangrijpen om het kind een levensles te leren. Een les die confronterend is en ook niet gespeend van risico, want het moet didactisch goed aangepakt worden om niet verkeerd af te lopen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s